با وجود بسط قلمرو اسلام و فتوحات مسلمین در اقصی نقاط ایران تا مدتها هنر معماری همچنان بر عناصر گذشته متکی بود. از آن پس هنرمندان مسلمان با تکیه بر عناصر هنری گذشته خود به ویژه هنر عصر ساسانی و با الهام از روح اسلامی معماری ایران را رونق تازه ای بخشیدند و با ابداعات خود معماری جدیدی را در این دوران بنیان نهادند.
به موازات گسترش حوزه ی نفوذ اسلام و به دلایل دینی اقتصادی و نظامی ضرورت احداث بناهای تازه احساس شد و بناهایی مانند مسجد ، مدرسه، پل ، کاروانسرا و قلعه در شهر ها و جاده های کاروانی ایجاد گردید.
مقاله حاضر، ضمن بررسی لغوی كلمه “ باغ ” و زمینههای پیدایش آن ، سیر تحول باغ ایرانی را در گذر زمان، در دورههای گوناگون تاریخ معماری ایران از باستان تا اسلام و پس از اسلام مورد بررسی قرار میدهد و در هر دورة تاریخ معماری ایرانی، نمونههایی از باغسازی آن دوران به همراه سیر تحول باغسازی معرفی میگردد.
