ارزیابی نظام برنامه ریزی توسعه و مدیریت شهری هلند

از نکات منفی نظام برنامه ریزی فضایی در هلند تا قبل از تصویب قانون 1986 روند طولانی طرح های کاربری زمین بود، زیرا نیاز به تصویب سطوح- بالاتر قانونی داشت. این طولانی بودن تا آن حد بود که حتی در صورت فقدان اعتراض و شکایت روند تصویب تا 4 سال طول می کشد و در صورتی که اعتراضاتی نسبت به طرح وجود داشت، در آن صورت این روند 4 سال دیگر نیز به درازا می کشید. اینک بعد از باز نگری قانون قبلی، روند طبیعی تصویب به یک سال کاهش داده شده است که در صورت اعتراضات می تواند تا 3 سال این مدت ادامه یابد.

نگاهی به یکی از نظام های موفق مدیریت شهری در جهان
نظام شهر سازی در هلند
اشاره :
شاید بتوان گفت که هدف اصلی برنامه ریزی دراز مدت در توسعه پایدار شهرها و نیز اعمال مدیریت واحد در آنها، ایجاد و توسعه رفاه اجتماعی است. امروزه در بسیاری از نقاط جهان تامین رفاه اجتماعی در سطح شهرها در قالب مدیریت واحد شهری، مبتنی بر خواست و نیاز مردم، متبلور می گردد. در این نوشتار سعی خواهد شد تا یکی از کشورهای نسبتاً موفق در امر ایجاد مدیریت واحد شهری، به ویژه از بعد مباحث برنامه ریزی و شهر سازی آن مورد بررسی قرار گیرد.

پتریک گدس ، اجتماعات انسانی را به دیده زیست شناسی دید که به مطالعه تمام پدیده های زندگی توجه دارد. این محقق در سال 1915، برای اولین بار شهرهای بزرگ دنیا را مورد مطالعه قرارداد و درکتاب تحقیقی خود به نام ((تکامل تدریجی شهرها )) ، ازمسائل ، مشکلات وآینده آنها سخن گفت . پاتریک گدس یکی ازپیشروان ناحیه بندیهای علمی وبرنامه ریزیهای ناحیه ای است که عنوان شبکه بزرگ شهری را بکاربرد. درکتاب (( تکامل تدریجی شهرها)) تصویر مشهوری را می توان دید موسوم به(( نمایشگاهی ازشهرها)) که درآن گدس رشد طبیعی شهرها را مورد مطالعه قرارداده وتصویرکرده است . ازاین تصویر، اساس نظریات وی آشکار می گردد. به نظر گدس شهر ازمحیط طبیعی که درآن به وجود آمده جدایی ناپذیر است وتنها وقتی می توان به ساختمان آن پی برد که وضعیت طبیعی وآب وهوایی آن مورد مطالعه قرار گیرد، پایه های اقتصادی آن شناخته می شود وریشه های تاریخی آن معلوم گردد .                               

نمای هر ساختمان در شکل‌دهی به مجموعه شهری که در آن حضور دارد، موثر است. اگر به نمای یک ساختمان بدون در نظر گرفتن نمای دیگر ساختمان‌های شهر توجه شود، همگونی نمای شهری در مجموع از بین می‌رود. به نقل از پایگاه اطلاع رسانی شهرسازی و معماری، بررسی آماری نشان دهنده این موضوع است که در هر سال ۵۰ میلیون نفر به جمعیت شهر نشین کشورهای در حال توسعه اضافه می‌شود.
در ایران نیز شهر نشینی طی دهه‌های گذشته با شتاب فزاینده ای گسترش یافته و همچنان این روند ادامه دارد. رشد سریع جمعیت و گرایش مردم به شهر نشینی، تقاضای فزاینده‌ای را برای تهیه مسکن به دنبال داشته که این موضوع در پی خود مشکلات عدیده ای در زمینه توسعه شهری بوجود آورده است. ناتوانی در پاسخگویی مطلوب و مناسب به این مساله، وضعیت نا مطلوبی را به صورت بی مسکنی، بد مسکنی و تنگ مسکنی برای بسیاری از اقشار جامعه به همراه آورده است.